شطرنج
اجرایی از محمد مهدی نجفی
با همکاری : علی رضا اکار و اعظم حاتمی
دانشکده ی هنر و معماری صبا - کرمان
عکسها از مجتبی چناری
گزارش :
شطرنج متشکل بود از چهار دیالوگ که توسط چهار شخص مختلف تکرار می شد.و دیالوگهای دیگر به صورت فی البداهه حول دیالوگهای هر شخص شکل می گرفت. دیالوگ اول توسط خانم تی به دست ، با اغراقهای تئاتری ادا می شد : ” مهره ی شطرنج بیشتر رنج میکشه یا من ؟!! ”
جمله ی دوم توسط ضبط صوت تکرار میشد : به شرطها و شروطها
دو شخص شطرنج باز بدون هیچ اغراقی جملات سوم و چهارم را تکرار می کردند. آنها با جملات و حرکاتشات یکدیگر را خطاب قرار می دادند.
جمله ی سوم : اگه یه کنج دنج پیدا کنم لنج میشم میرم ماهیگیری
جمله ی چهارم: دریا که کنج نداره
شطرنج اجرایی بود که در فضای معماری ساده و روزمره ی محوطه ی دانشکده هنر و معماری صبا (کرمان) اتفاق افتاد
موزاییک های سفید و سیاه کف، میز سیمانی وسط حیاط مجهز به صفحه شطرنج و حتا تی که در گوشه ی حیات همیشه حضور دارد
این عناصر بدون هیچ گونه تغییری در شطرنج به کار می روند
تا مخاطبی را که به صورت روزمره با فضا و اشیا برخورد می کرده اند، دچار بحران کند.
